Άρθρωση του αγκώνα

Η άρθρωση του αγκώνα είναι μια πολύ σύνθετη άρθρωση και γι’ αυτό έχει τη δυνατότητα πολλαπλών κινήσεων στον χώρο, δηλαδή εκτός από την κάμψη και την έκταση που συμβαίνει και στα τετράποδα ζώα που χρησιμοποιούν το άνω άκρο σαν πόδι, στον άνθρωπο δίνει τη δυνατότητα και στροφής της παλάμης προς τα επάνω (υπτιασμός) και προς τα κάτω (πρηνισμός), κίνηση που έχει μεγάλη σημασία για την εξάσκηση οποιασδήποτε χειρωνακτικής απασχόλησης. Για να ασκήσει όλες αυτές τις κινήσεις, η άρθρωση του αγκώνα σύγκειται από τρία οστά: το κάτω μέρος του βραχιονίου οστού, το άνω μέρος της κερκίδος και το άνω μέρος της ωλένης. Τα δύο αυτά οστά αποτελούν τα οστά του πήχη (αντιβραχίου) και δημιουργούν δύο αρθρώσεις. Η μία άρθρωση δημιουργείται από το κοίλο άκρο της ωλένης που περικλείει ένα τμήμα του αντιβραχίου οστού (κόνδυλο και τροχιλία) που λέγεται ωλέκρανο και επιτρέπει την κάμψη σχεδόν μέχρι να κλείνει ο αγκώνας τελείως και την έκταση μέχρι να τεντώνει σε ευθεία. Η στροφή σε πρηνισμό και υπτιασμό επιτυγχάνεται από το άνω πέρας της κερκίδας που καταλήγει σε ένα κυλινδρικό έπαρμα που δίνει τη δυνατότητα στην κερκίδα να περιστρέφεται και να χιάζεται με την ωλένη ή να έρχεται παράλληλα ανάλογα τη θέση της παλάμης, όταν βλέπει κάτω ή επάνω. Με το έπαρμα αυτό σαν μικρά παιδιά παίζαμε ακολουθώντας το παράδειγμα των αρχαίων που το χρησιμοποιούσαν αντί για ζάρια (πέσσος – κότσι).
Στην περιοχή του αγκώνα διέρχονται σημαντικά αγγεία και νεύρα, που κατεβαίνουν φέροντας και απάγοντας αίμα από το χέρι (είναι εκεί που βρίσκουμε εύκολα φλέβα για να μας πάρουν αίμα) και νεύρα για τη λειτουργία του χεριού που είναι το κυριότερο εργαλείο στον άνθρωπο και που τον κάνει να διαφέρει και να υπερέχει των λοιπών εμβίων όντων. Τα αγγεία διέρχονται από την καμπτική περιοχή του αγκώνα. Τα νεύρα διέρχονται και από την καμπτική και από την εκτατική περιοχή. Τα νεύρα που διέρχονται είναι το μέσο νεύρο, που κατεβαίνει μαζί με την αρτηρία και τη φλέβα στο μέσο του αγκώνα και που αφορά την κάμψη των δακτύλων και την αντιθετικότητα του αντίχειρα και κυρίως την αίσθηση που έχει το μεγαλύτερο τμήμα της παλάμης. Το κερκιδικό νεύρο που περνάει από την έξω επιφάνεια του αγκώνα και που η λειτουργία του είναι κινητική και ιδιαίτερα σημαντική μιας και ελέγχει την έκταση των δακτύλων και ιδιαίτερα του αντίχειρα (η χαρακτηριστική αδυναμία του κερκιδικού νεύρου εκδηλώνεται σαν αδυναμία του αντίχειρα να κάνει τη χαρακτηριστική κίνηση του auto-stop και αδυναμία να σηκώσει την παλάμη). Το ωλένιο νεύρο περνάει από μια αύλακα στο πίσω μέρος του αγκώνα και νευροί αισθητικά το μικρό δάκτυλο και τον παράμεσο. Σε αδυναμία του χάνεται η δυνατότητα των δακτύλων να κάνουν μικροκινήσεις. Λόγω της θέσης του, υφίσταται συχνά υπερβολική πίεση από το χέρι του γράφοντος όπως ακουμπάει επάνω στο τραπέζι, με αποτέλεσμα προοδευτικά να παραλύει και γι’ αυτό η πάθηση ονομάζεται «νόσος των συγγραφέων» (παράλυση του ωλενίου νεύρου).
Συμπερασματικά, το μέσο νεύρο δίνει την αισθητικότητα στην παλάμη, τη δυνατότητα στα δάκτυλα να κλείνουν (κάμψη), τη δυνατότητα σύλληψης αντικειμένων και κυρίως την αντιθετικότητα του αντίχειρα, που του προσδίδει το 50% της αξίας του χεριού και που προσέφερε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναπτυχθεί και να ασχοληθεί με τέχνες και κατασκευές, ώστε να διαφέρει από τα ζώα. Την αντιθετικότητα του αντίχειρα δεν την έχουν οι πίθηκοι. Το κερκιδικό νεύρο ελέγχει την έκταση (τέντωμα) του χεριού και των δακτύλων. Το μέσο νεύρο κάμπτει, το κερκιδικό εκτείνει και το ωλένιο ελέγχει τις μικροκινήσεις των δακτύλων. Το μέσο δίνει αισθητικότητα στην παλάμη. Το κερκιδικό στη ράχη του χεριού και το ωλένιο στο μικρό δάκτυλο. Γνωρίζοντας αυτά μπορεί κανείς σε μια κάκωση του αγκώνα που προκαλεί αδυναμία στο χέρι, να αντιληφθεί αμέσως ποιο νεύρο έχει υποστεί κάκωση και βλάβη.

Categories: Αγκώνας, Χέρια

Comments are closed.